Slagbomen, ik heb er altijd een dubbel gevoel bij. Aan de ene kant voel ik me veilig, beschermd, geborgen en aan de andere kant voel ik me ernstig beperkt in mijn bewegingsvrijheid. Wat is jouw eerste associatie met een slagboom vroeg ik om me heen deze week. Grens was het meest gehoorde antwoord. Op zich vreemd, want we kennen in Nederland al jaren geen grenzen meer met slagbomen, laat staan met slagbomen die niet open gaan. Toch hebben eerdere ervaringen kennelijk grote indruk gemaakt. Tot hier en niet verder schreeuwt het gekleurde hout. Jij mag er niet door. Dagelijks maken hordes ambtenaren beleid over het waarom en wanneer zon lullig paaltje wel en niet omhoog gaat. Bij ons is gekozen voor een chip. Dagelijks levert het (achteraf toch werkende) ding een hoop mooie taferelen. Wie een plek met uitzocht heeft geniet.

En ik, ik verlang terug naar van die Oost-Europese dames die je h��l soms met een glimlach kon laten ontdooien.